Witchywan's profile@^_^@WiTcHy_WaN@^_^@PhotosBlogListsMore ![]() | Help |
|
@^_^@WiTcHy_WaN@^_^@ไม่เลิศเลอ ไม่ยิ่งใหญ่ ไม่มีความหมายใด สำคัญกว่าที่ครั้งหนึ่งเราได้ "รักกัน" February 28 (^,^)เรื่องมันเศร้า(^,^) วันนี้ตื่นมาก็เจอเรื่องเศร้าแต่เช้า ความจริงก็ต่อเนื่องมาจากเมื่อวานแล้วอ่ะนะ เพราะว่าเมื่อวานเพื่อนๆ อันประกอบด้วย นิก นัทและเข็ม ชวนไปเที่ยว บางกอก คิคิ และอาจจะต่อด้วยพัทยา ชลบุรี
เตรียมตัวเดินทางแบบแบ็กแพ็คเกอร์สุดฤทธิ์
นั้นคือ ความใฝ่ฝันของพวกเรา ที่จะได้ไปเที่ยวด้วยกัน
( หลังจากที่ล้มเหลว จากโครงการน้ำตกทีลอซู ที่เคยพูดๆ กันไว้)
ตอนแรกก็บอกแม่ไว้ตั้งนานแล้วเหมือนกัน ที่อยากจะไปเที่ยวกะเพื่อนๆ
แต่ก็ พอจะรู้อนาคตของตัวเองอยู่ละ
ว่าแม่คงไม่ให้ไปแน่ๆ และแล้วความฝันก็เป็นจริง ( ไม่ต้องพึ่งบรีสเอ็กเซลล์ หรือว่า คุณไตรภพ )
แต่เพื่อนๆ ทุกคนก็ยังให้ลองมาขอแม่ดู
โทรมา กันอย่างครบถ้วน เริ่ม ด้วย นิก นัท และตามด้วยเข็ม
แต่คำตอบก็ยังเหมือนเดิม แอบเศร้า นิดส์ๆ ไม่ได้ไปเหมือนเดิม
ความจริงสาเหตุหลักๆ ก็คือ เรานี้แหล่ะ ที่ดัน ต้องไปเข้าค่ายครูพันธุ์ใหม่ ต่อด้วยเรียนซัมเมอร์
อีกตั้งหากทำให้เวลาในการปิดเทอม นอนกว่าชาวบ้านชาวช่องเค้า แม่ก็เลย อยากให้อยู่บ้านบ้าง
และอีกเหตุผลก็คือ พี่ที่ร้านดันลางานกันซะอีก เซงเลย
อยากไปอ่ะ ฮือๆๆๆๆๆ
วันนี้เปิดดูรูปเก่าๆ ในกล้อง ก็เห็นรูปที่ถ่ายกะพี่บอล จารุลักษณ์ น่ารักดี เอามาให้ดู กันซะหน่อย (ของเค้าดีจริงๆ) ถ่ายไว้ตั้งนานแล้วอ่ะนะ ความจริง ตั้งแต่ยังไม่สอบกลางภาคเลยมั้ง
เหม่อมองบนฟ้าไกล จ้องมองด้วยความสงสัย ว่าใครกันนะใคร ที่พาให้เธอเดินหลงทางมาเจอกับฉัน มีคนเป็นล้านคน ช่างไร้เหตุจริงๆ ที่เราเจอกัน จากเป็นคนที่ไม่เชื่ออะไร สุดท้ายก็ได้แต่ถามตัวเองซ้ำๆ *ตกลงคือพรหมลิขิตใช่ไหม ที่เขียนให้เป็นอย่างนั้น ตกลงให้เรารักกันใช่มั้ย อย่างนั้นขอได้หรือไม่ โปรดอย่าทำให้เราพลัดพราก ให้เรารักกัน เนิ่นนานถึงจนวันตาย โอ้วโอว ฉันขอได้ไหม เมื่อก่อนลมหายใจ ก็คิดว่าเป็นของฉัน แต่พอได้พบเธอ เพิ่งรู้จริงๆ ลมหายใจคือเธอเท่านั้น มีคนเป็นล้านคน ช่างไร้เหตุผลจริงๆ ที่เราเจอกัน จากเป็นคนที่ไม่เชื่ออะไร สุดท้ายก็ได้แต่ถามตัวเองอีกครั้ง คนมีอีกเป็นล้านคน ไม่มีเหตุผล ที่เธอต้องเลือกฉัน จากเป็นคนที่ไม่เชื่ออะไร สุดท้ายก็ได้แต่ถามตัวเองอีกครั้ง โอ้วโอว ฉันขอได้ไหม - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - ความจริงครั้งแรกที่ได้ฟังก็คงมาจากคำแนะนำของน้องขนมปังก่อน ที่บอกว่าเพลงนี้เพราะ และก็เพราะจริงๆ ความหมายมันดีๆมาก เลย ว่ามั้ย คนบางคนอาจจะไม่ใช่คนที่เราชอบ หรือว่าเราใฝ่ฝัน แต่ถ้ามันใช่ ยังไงซักวัน พรหมลิขิตก็ต้องทำให้เรารักกันได้เอง คนบางคนเข้ามาเพื่อมาเป็นเพื่อน คนบางคนเข้ามาเพื่อมาเป็นคนที่ทำให้เรารู้จักกับ คำว่า "เสียความรู้สึก" คนบางคนก็เข้ามาเพื่อทำให้เรารู้จัก คำว่า " เสียสละ" และคนบางคนก็ทำให้เรารู้จักกับ คำว่า "การเติมเต็ม" ไม่รู้คนอื่นจะคิดเหมือนกันมั้ย แต่ส่วนตัวแล้วคิดว่าใครซักคนที่เค้าจะเข้ามาในชีวิต เราไม่จำเป็นต้องไปไขว่คว้า หรือ เชื่อคำว่า "ด้านได้อายอด" ถ้าใครซักคนเกิดมาเพื่อเราหรือเราเอง ที่เกิดมาเพื่อใคร ซักวันเราคงได้เจอกัน ดีกว่าไปเสียเวลาตามหากับคนที่ไม่ใช่ เหมือนใครๆ ชอบเปรียบเทียบว่าคนสองคนที่เกิดมาคู่กัน ก็เหมือนกับแม่กุญแจและลูกกุญแจ ถ้าทั้งสองมาจากที่เดียวกัน มีช่องว่างและส่วนเติมเต็มที่เข้ากันได้ ก็โอเค แต่ถ้าวันไหน ที่แม่กุญแจ เจอกับลูกกุญแจดอกอื่น ๆ ฝืนไป ก็ทำให้ลูกกุญแจนั้น อาจจะบิ่นไปได้ บางครั้งอาจจะบิ่นจนไม่สามารถไปเข้ากับแม่กุญแจที่ถูกต้องของตัวเองด้วยซ้ำ ***** ถ้าใครได้ดูมิวสิควิดีโอ เพลง "พรหมลิขิต" แล้วก็คงจะได้เห็น คนรักกันหลายๆ คู่ ที่เค้าสามารถเข้ากันได้ อยู่กันจนแก่เถ้า น่ารัก ดี และคงทุกคนล่ะมั้งที่ใฝ่ฝันอยากจะเป็น อย่างคนเหล่านี้ ***** คงไม่มีอะไรจะมาพรากเราสองคนไปได้ นอกจากความตาย ( คุณปู่ คุณย่า เค้าบอกเอาไว้)
February 27 เธอคือใคร
ชั่วชีวิตที่เคยรักใคร ไม่เคยล้อเล่นกับหัวใจ February 26 ปิดเทอมแสนสั้น กับอากาศ ร้อนๆ ยามบ่ายๆ ปิดเทอมซะที จะว่าไปก็ปิดมาได้หลายวันแล้วเหมือนกานนะเนี้ย
เทอมนี้ปิดเทอมเร็วกว่าชาวบ้านชาวช่อง
ดีอย่างก็คือ ได้กลับบ้านเร็ว เสียอย่างก็คือ ยังไม่มีเพื่อนๆ กลับมาเลยซักกะคนเดียว @'-'@
จะว่าไปก็คิดเริ่มจาทำ
ลิ้ตเติ้ลช่วยชีวิตในการสมัครไว้ตอนนั้น
แต่ยังไม่เคยมีโอกาสได้ทำกะเค้าซะที
ปิดเทอมเลยได้โอกาสซะทีเห็นใครๆ ก็มีกันเต็มบ้านเต็มเมืองไปหมด
เลยเอากะเค้าซะหน่อยละกัน
ขอขอบคุณซี ที่ช่วยบอกว่า
"ค่อยๆ ทำไปเหอะอย่าเครียด" เลยทำให้ได้รู้ว่าทำ Space นี้เค้าต้องเครียดกันด้วยหรอเนี้ย
เอ้า เครียด ก็ เครียด
นักศึกษาสาว ดับอนาถคาบ้าน ทราบสาเหตุมาจากความเครียดน้อยใจทำมายสเปซไม่สำเร็จ
เมื่อคืนโทร. คุยกะพี่เอ๋ หลายเรื่องมากมาย ชีวิตเรื่อยเปื่อยของคนปิดเทอม และเรื่องสำคัญคือเรื่องความรัก ทำให้ต้องมานั่งคิดว่า คนเราคบกันกี่ปี ถึงจะเพียงพอ คบกันนานๆ ก็ต้องมาห่างกัน หรืออาจจะต้องเลิกกันไปเลยก็ได้ เสียอะไรไปหลายๆ อย่าง เสียใจ เสียเวลา เสียความรู้สึก เอาซะมองโลกในแง่ร้ายกันไปเลย บางทีมันอาจจะ เริ่มต้นจากการไม่ใช่ของใครฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งตั้งแต่แรกก็ได้ การจะคบกับใครซักคน อย่าให้ต้องมีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง ต้องก้าวนำหน้าไปก่อนเลยดีกว่า อย่างที่เคยพูดในหลายๆ ครั้ง ถ้าคนหนึ่ง อยู่ที่ ห้าสิบ ( ชอบหรือรักใครซักคนหนึ่ง จีบใครซักคนหนึ่งก่อน ) อีกคนอยู่ที่จุดศูนย์ ( เฉยๆ ความรู้สึกธรรมดา มีคนมาจีบก็ดี ดูๆ ไปก่อน ) คงจะรู้ว่า คนแรกคงต้องเจ็บช้ำมากกว่าแน่นอน ถ้าหาก รักครั้งนี้มันไม่ใช่ อยู่หน้าไป ก็ต้องรอว่าเมื่อไหร่ เค้าจะตามมาซะที ต้องพะวงว่าเราเดินเร็วไปรึเปล่า เค้าจะตามเราทันรึเปล่านะ เศร้าเนาะ รอๆ แล้วก็รอ ถ้าเป็นตัวเราเองนะ คงจะชอบกันการคบกับใครซักคนที่เริ่มจาก ศูนย์ไปพร้อมๆ กันดีกว่า เราจะได้ไม่ต้องรอว่าเมื่อไหร่เค้าจะตามมา หรือว่า เดินตามใครซักคน โดยไม่รู้ว่า หนทางข้างหน้า มันจะเป็นยังไง เค้าอาจจะใช่หรือไม่ใช่ก็ได้จริงมั้ย ไปพร้อมๆ กันเนี้ยแหล่ะ อย่างน้อยถ้าไม่ใช่ก็จะได้รู้ว่าจะได้บอกกันและกันว่า "ฉันจะแยกไปทางนี้ก่อนแล้วกันนะ" ไม่ต้องเป็นห่วงหรือตามหา กัน ให้อีกคนต้องเสียเวลา สู้ๆ ไว้นะ กับความสับสนหลายๆ อย่าง เข้มแข็งไว้นะ ถ้าเรื่องบางเรื่องมันจะทำให้เราต้องอ่อนแอ อดทนไว้นะ ถ้าเรื่องบางเรื่องมันจะทำให้เราต้องอ่อนล้า จนแทบจะหมดแรง สู้ๆ ไว้นะจ๊ะ คิคิ เอาไว้แค่นี้ก่อนดีกว่า บ่นมาพอและ เอารูปมาให้ดูด้วย ถ่ายกะขวดอบายมุขน้อยๆ เห็นมันสวยดี |
|
||||||
|
|